drupsteen en verwonderen

Onze uitzending van afgelopen vrijdag ging onder meer over het pensioenakkoord. Het is al geen nieuws meer; we moeten met zijn allen langer doorwerken om in de toekomst de pensioenen betaalbaar te houden. Toevallig had ik diezelfde avond een feestje van een collega die nog wél de kans had vlak na haar zestigste met werken te stoppen. En dat deed ze blijmoedig.

Om het te vieren, nodigde ze twintig collega’s uit die onder begeleiding van een professionele kok een viergangenmenu bereidden. De kok vertelde hoe belangrijk het is je voedsel met liefde klaar te maken. Snijden doe je met liefde, kruiden strooi je met liefde, je bakt of grilt met liefde en als je het bord opmaakt, doe je dat natuurlijk met liefde.

Zijn aanmoedigingen haalden het beste in ons boven. Het was leuk om te zien hoe alle collega’s zich met toewijding en, jazeker, liefde op het koken stortten. Voor mij was het alleen wel jammer dat ik precies op het moment dat iedereen aan tafel ging, wegmoest om de uitzending voor te bereiden. Want liefde voor koken is mooi, maar van eten hou ik nog net iets meer.